Bromantan należy do pochodnych adamantanu — węglowodoru o klatkowym, wyjątkowo sztywnym szkielecie, którego fragment odnajdujemy w licznych związkach otrzymywanych na skalę laboratoryjną. W tej konkretnej cząsteczce klatka adamantanowa łączy się przez atom azotu z pierścieniem bromofenylowym. Numer CAS 87913-26-6, wzór sumaryczny C16H20BrN, masa molowa 306,25 g/mol. Zobacz również odczynnik w opakowaniu gramowym: VIAGRA / Tadalafil Czystość ≥ 99% 1000mg..
Szkielet cząsteczki i grupy funkcyjne
Rdzeniem jest adamantan, czyli tricykliczny układ dziesięciu atomów węgla o geometrii wycinka sieci diamentu. Podstawienie zachodzi w pozycji mostkowej, a nie węzłowej, co ma dwie konsekwencje. Po pierwsze, mimo rozbudowanej trójwymiarowej bryły cząsteczka zachowuje płaszczyznę symetrii i nie zawiera centrum stereogenicznego. Po drugie, węgiel mostkowy (C-2) zachowuje się inaczej niż węzłowy (C-1): kation przy węźle jest trzeciorzędowy i trwały, natomiast przy pozycji mostkowej powstaje kation drugorzędowy, a solwoliza w tym położeniu jest podręcznikowym przykładem reakcji powolnej. To ograniczenie wyznacza dostępne drogi otrzymywania: budowanie wiązania węgiel–azot przez podstawienie jonowe jest tu nieopłacalne.
Drugim modułem jest pierścień fenylowy z atomem bromu w położeniu para. Brom działa elektronoakceptorowo, jest silnie polaryzowalny i wnosi rozpoznawalny podpis izotopowy. Oba moduły spina drugorzędowa amina aromatyczna z zachowanym protonem przy azocie: to jedyna grupa polarna w całej strukturze, jedyne miejsce zasadowe i zarazem najbardziej wrażliwy punkt cząsteczki. Przewaga masy węglowodorowej nad częścią polarną czyni materiał wyraźnie lipofilowym. Zobacz również odczynnik laboratoryjny w tej klasie czystości: Lion's Mane / Hedgehog Soplum / Hericium Erinaceus &.
Klasa chemiczna i związki pokrewne
- adamantan — macierzysty węglowodór klatkowy całej rodziny,
- 1-aminoadamantan — najprostszy przedstawiciel aminoadamantanów, podstawiony w pozycji węzłowej,
- memantyna i rymantadyna — dalsze aminy adamantanowe różniące się rozgałęzieniem szkieletu,
- 2-adamantanon oraz 2-adamantanol — funkcjonalizowane pochodne stosowane jako bloki budulcowe,
- 4-bromoanilina — drugi substrat i jednocześnie typowe zanieczyszczenie resztkowe,
- Ladasten — nazwa handlowa tego samego indywiduum chemicznego, o identycznym numerze CAS,
- analogi z chlorem lub fluorem zamiast bromu w pierścieniu.
Podejścia syntetyczne opisywane w literaturze
- Pozyskanie adamantanu podstawionego w pozycji mostkowej: utlenianie węglowodoru macierzystego prowadzi do ketonu klatkowego, który bywa też odczynnikiem handlowym.
- Kondensacja tego ketonu z 4-bromoaniliną, biegnąca przez etap addycji azotu do grupy karbonylowej i odszczepienie wody, z wytworzeniem zasady Schiffa.
- Redukcja wiązania podwójnego węgiel–azot do aminy drugorzędowej, prowadzona odczynnikami wodorkowymi albo katalitycznie wodorem.
- Wariant jonowy: solwoliza pochodnej adamantylowej w środowisku kwasowym i przechwycenie powstałego kationu przez azot aminy aromatycznej — droga krótsza, ale bardziej podatna na podstawienie podwójne.
- Oczyszczanie z wykorzystaniem zasadowego charakteru azotu: przeprowadzenie w sól, przemycie fazy wodnej, uwolnienie zasady i krystalizacja. Kontroli wymaga zwłaszcza resztkowa anilina, którą łatwo wykryć chromatograficznie.
Opis pozostaje jakościowy — piśmiennictwo podaje rozbieżne warunki prowadzenia poszczególnych kroków i nie są one tutaj przytaczane.
Stabilność, degradacja i czynniki wpływające
| Czynnik | Obserwowany wpływ | Zalecenie laboratoryjne |
|---|---|---|
| Światło, zwłaszcza nadfiolet | osłabienie wiązania węgiel–brom, stopniowe ciemnienie proszku | naczynie z ciemnego szkła lub opakowanie nieprzezroczyste |
| Tlen atmosferyczny | utlenianie aminy aromatycznej do barwnych produktów wtórnych | szczelne zamknięcie, przedmuchanie gazem obojętnym po otwarciu |
| Silne utleniacze | degradacja pierścienia anilinowego | oddzielne miejsce magazynowe, z dala od nadtlenków i azotanów |
| Środowisko kwaśne | protonowanie azotu i przejście w formę solną — odwracalne, ale zmieniające rozpuszczalność | świadomie wykorzystywane przy ekstrakcji, niepożądane przy oznaczeniach bezpośrednich |
| Podwyższona temperatura suszenia | straty materiału, przy dłuższym grzaniu rozkład szkieletu | suszenie w łagodnych warunkach, najlepiej pod obniżonym ciśnieniem |
| Wilgoć | wpływ ograniczony z uwagi na lipofilowość, możliwe zbrylanie | eksykator z żelem krzemionkowym |
Rozpuszczalność i przygotowanie roztworów roboczych
Sam szkielet węglowodorowy w połączeniu z bromem czyni materiał praktycznie nierozpuszczalnym w wodzie, natomiast dobrze rozpuszczalnym w rozpuszczalnikach organicznych o małej i średniej polarności: chlorku metylenu, chloroformie, etanolu czy dimetylosulfotlenku. Roztwór macierzysty przygotowuje się zwykle w rozpuszczalniku aprotycznym, a rozcieńczenia wodne wymagają udziału kosolwentu, ponieważ przy szybkim wprowadzeniu do fazy wodnej substancja wypada z roztworu.
Rozpuszczanie warto wspomóc mieszaniem i łaźnią ultradźwiękową, a klarowność mieszaniny sprawdzać w świetle bocznym. Roztwory przeznaczone do chromatografii filtruje się, żeby drobne cząstki nie zatykały kolumny. Przy pracy z formą solną należy pamiętać, że jej rozpuszczalność w wodzie jest wyraźnie inna niż wolnej zasady, co bywa źródłem nieporozumień przy porównywaniu procedur.
Charakterystyka spektralna
Widmo protonowe dzieli się na dwa czytelne obszary. W zakresie alifatycznym pojawia się gęste, nakładające się pasmo sygnałów klatki adamantanowej, z wyraźnie odsuniętym protonem przy węglu związanym z azotem. Zakres aromatyczny zajmuje typowy dla podstawienia w pozycji para układ czterospinowy, widziany jako dwa pozorne dublety. Proton przy azocie daje sygnał szeroki, zanikający po wytrząśnięciu z wodą deuterowaną. Widmo węglowe jest wyraźnie uproszczone dzięki symetrii klatki, a węgiel związany z bromem rozpoznaje się po charakterystycznym przesunięciu.
Najbardziej rozpoznawalnym dowodem tożsamości pozostaje jednak spektrometria mas: dwa naturalne izotopy bromu o zbliżonej częstości występowania dają jon molekularny w postaci pary sygnałów o niemal równej intensywności, oddalonych o dwie jednostki masy. Towarzyszy im trwały jon adamantylowy. W podczerwieni widoczne jest pasmo rozciągające N–H aminy drugorzędowej oraz pasma układu aromatycznego, a chromofor anilinowy umożliwia detekcję w nadfiolecie.
Warunek dopuszczenia do pracy. Preparat pozostaje poza zakresem użycia u ludzi. Nie jest to również produkt do użytku weterynaryjnego. Przeznaczenie: praca laboratoryjna i oznaczenia analityczne technikami HPLC i GC-MS. Poza kategorią produktów leczniczych i spożywczych.
Materiały o zbliżonej charakterystyce
- Lion's Mane / Hedgehog Soplum / Hericium Erinaceus < 10grams 99% po
- VIAGRA / Tadalafil Czystość ≥ 99% 1000mg.
- L-Tyrosine / L-Tyrosyna /Tyrozyna Czystość ≥ 99% 1000mg
- VIAGRA / Tadalafil Pureza ≥ 99% 1000mg.
Wybrane pozycje piśmiennictwa
Pozycje indeksowane w bazie PubMed dla tej substancji; każdy wpis identyfikowany numerem PMID.
- Iezhitsa IN, Bulletin of experimental biology and medicine, 2002 — PMID 12124651
- Bugaeva LI, Eksperimental'naia i klinicheskaia farmakologiia, 2000 — PMID 10763112
- Morozov IS, Eksperimental'naia i klinicheskaia farmakologiia, 1998 — PMID 9929819
- Badyshtov BA, Voprosy meditsinskoi khimii, 1995 — PMID 7793100
